Een dag met… Luth Smeets (Psycholoog)

Een dag met… Luth Smeets

Een dag met… Luth Smeets (Psycholoog)

Kun je iets vertellen over jouw rol en hoe een gemiddelde werkdag eruitziet? 
Mijn werkweek is eigenlijk nooit hetzelfde en dat vind ik juist heel leuk. Ik werk als basispsycholoog en combineer verschillende taken. Zo doe ik intakes en behandelingen, waardoor mijn dagen er steeds anders uitzien. Die afwisseling past heel goed bij mij en ik merk dat ik dat ook echt nodig heb. 

Twee dagen per week doe ik intakes, die duren ongeveer een halve dag. Dat kunnen intakes zijn voor ambulante behandeling, maar ook voor de kliniek. Daarnaast ben ik betrokken bij de individuele behandeling, zowel de langere trajecten die zich richten op verslaving en onderliggende problematiek. Daarnaast doe ik ook kortere motivatietrajecten, die gesprekken zijn met name bedoeld voor mensen die nog twijfelen of ze willen stoppen met gebruiken, of die samen willen onderzoeken of er sprake is van een verslavingsprobleem en wat ze daarmee willen. 

Sinds vorig jaar geef ik daarnaast met een collega running therapie. Samen met een oud-collega heb ik dit opgestart als groepsbehandeling. Elke dinsdagmiddag gaan we met een groep cliënten twee uur hardlopen. Dat is een fijne afwisseling met de gesprekken en geeft mijn werkweek extra dynamiek. 

Alles bij elkaar voelt mijn week goed in balans: veel cliëntcontact, maar ook ruimte om te overleggen en te sparren met collega’s. Dat maakt het werk voor mij juist leuk. 

Wat motiveerde jou om dit werk te doen? 
Ik heb eigenlijk altijd al iets met mensen willen doen. Ik ben iemand die graag in verbinding staat en werk waarbij je veel alleen bent zou mij niet zo goed passen. Contact maken en samen ergens bij stilstaan, dat ligt me beter. 

Waarom de verslavingszorg me zo aantrekt, vind ik lastig om precies te benoemen. Het heeft me altijd geïnteresseerd, zonder één duidelijke reden. Uiteindelijk ben ik per toeval bij Point O uitgekomen voor mijn afstudeerstage, daarvoor kende ik Point O nog helemaal niet. Achteraf gezien was dat vooral heel veel geluk. 

Ik ben hier bijna drie jaar geleden begonnen als stagiair en ben daarna nooit meer weggegaan. Inmiddels werk ik hier ruim twee jaar en voel ik me erg op mijn plek binnen Point O. 

Welke momenten in je werkdag vind je het meest waardevol? 
Dat zijn voor mij vooral de momenten van contact. Het contact met cliënten en het gelijkwaardige contact dat je daarin kunt hebben, waarbij je echt naast iemand kunt staan, zijn de momenten waar ik veel energie uit haal. 

Daarnaast vind ik het contact met collega’s heel waardevol: samen sparren over een dag, delen waar je tegenaan loopt of juist wat goed ging. Dat samen reflecteren helpt enorm. 

Kun je een voorbeeld geven van een moment waarop je écht een verschil kon maken voor een cliënt? 
Dat verschil zit voor mij vaak niet in één groot moment, maar juist in kleinere, betekenisvolle stappen. Bijvoorbeeld wanneer iemand iets deelt wat hij of zij heel spannend vindt, of wanneer iemand voor het eerst echt durft te vertellen wat er allemaal in zijn hoofd speelt. Daar zit vaak veel schaamte op. 

Op het moment dat iemand die drempel over durft te stappen en zichzelf laat zien, merk je dat er iets begint te verschuiven. Dat zijn vaak belangrijke momenten in een behandeling. Niet alleen voor de cliënt, maar ook als behandelaar, omdat je echt even met iemand mag meekijken. 

Ik vind het ook bijzonder om te zien wanneer cliënten anders naar zichzelf gaan kijken. Veel mensen zijn erg streng voor zichzelf en zien nauwelijks wat er goed gaat. Als iemand op een gegeven moment zelf zegt: ‘Dit heb ik eigenlijk best goed gedaan’ of trots durft te zijn op een kleine stap, dan weet je dat er iets in beweging aan het komen is. 

Wat zijn volgens jou de belangrijkste kwaliteiten van een psycholoog in de verslavingszorg?  
Voor mij begint dat bij gelijkwaardigheid. Het is belangrijk om de persoon te blijven zien achter middelengebruik en verslavingsgedrag. Dat gedrag is niet altijd makkelijk en kan veel impact hebben gehad, maar juist daarom is het belangrijk om die persoon daarachter te blijven zien. 

Daarnaast denk ik dat het helpt als je niet bang bent voor confrontatie. Soms mag het best een beetje schuren. Juist wanneer dat gebeurt vanuit veiligheid en respect, kunnen mensen daar vaak meer uit halen dan uit een hele voorzichtige aanpak. 

Wat zijn voor jou de grootste uitdagingen binnen je functie en hoe ga je daarmee om? 
Een van de grootste uitdagingen vind ik dat je continu moet blijven reflecteren op jezelf. Er is geen vast stappenplan waarmee je kunt afvinken of je je werk goed hebt gedaan. Je gebruikt jezelf vaak als instrument: wat roept iets bij mij op en wat zegt dat over wat er in het contact gebeurt? 

Dat is heel waardevol, maar kost ook energie. Het is niet iets wat je na werktijd zomaar uitzet. Juist daarom vind ik het belangrijk om hierover in gesprek te blijven met collega’s en samen te reflecteren. 

Hoe werk je samen met collega’s binnen Point O in jouw rol? 
Omdat ik verschillende rollen combineer, werk ik samen met veel collega’s. Dat vind ik juist leuk. In behandelingen sta je er bijna nooit alleen voor. Je draait trajecten samen en kunt altijd overleggen als je ergens vastloopt of twijfelt. 

Ik vind het daarnaast interessant om collega’s uit andere teams te spreken en te horen hoe zij een cliënt ervaren. Soms komt dat overeen, soms juist niet. Juist die verschillende perspectieven maken de samenwerking leerzaam en waardevol. 

Hoe blijf je jezelf ontwikkelen als professional?   
Reflectie speelt daarin een grote rol. Door steeds stil te staan bij wat je doet en waarom, blijf je automatisch leren. Daarnaast zijn er binnen Point O ook opleidingsmogelijkheden. Zo heb ik hier de CGT‑opleiding gevolgd en denk ik nu na over een volgende stap. 

Voor mij zit ontwikkeling niet alleen in scholing, maar ook in feedback vragen, samen nadenken en open blijven staan voor andere inzichten. 

Hoe zorg je ervoor dat cliënten zich gehoord en gesteund voelen?   
Dat begint bij het opbouwen van veiligheid. Voor cliënten is vertrouwen niet altijd vanzelfsprekend, zeker niet aan het begin van een traject. Daar moet ruimte voor zijn en dat mag groeien. 

Vanuit die basis vind ik openheid en transparantie belangrijk. Je hoeft niet alles van jezelf te delen als behandelaar, maar wel jezelf te laten zien als mens. Dat zorgt voor gelijkwaardigheid en maakt dat cliënten voelen dat je naast hen staat. 

Wat maakt werken bij Point O anders dan andere plekken waar je hebt gewerkt of zou kunnen werken? 
Wat ik prettig vind aan Point O, is de kleinschaligheid en de korte lijnen. Je kent veel collega’s en kunt makkelijk bij elkaar binnenlopen. 

Ideeën krijgen hier ook echt de ruimte. Als je met een plan komt, kan daar snel iets mee gebeuren. De running therapie is daar voor mij een mooi voorbeeld van: er werd goed over nagedacht, een pilot opgezet en vrij snel stond het er. 

Die openheid, het vertrouwen en de ruimte om te proberen maken dat ik het hier erg naar mijn zin heb.  

Bij Point O vinden we het belangrijk dat er ruimte is voor openheid en eerlijkheid. We willen mentale gezondheid bespreekbaar maken, binnen én buiten onze organisatie. Daarom zijn we bondgenoot van Brabant Openhartig. 

Wat betekenen openheid en eerlijkheid voor jou, en waarom vind je ze belangrijk? 
Voor mij zijn openheid en eerlijkheid essentieel, juist binnen ons werkveld. We werken dagelijks met mensen met ingrijpende verhalen en ervaringen, die vaak ook iets doen met ons als hulpverlener. Daarom vind ik het belangrijk dat er ruimte is om daar open en eerlijk naar te kijken en dit, waar passend, ook te kunnen delen. 

Tegelijkertijd geloof ik dat dit alleen mogelijk is als diezelfde openheid en eerlijkheid er ook als basis is binnen het team en de organisatie. Als die veiligheid er niet is, wordt het lastiger om echt te zeggen wat iets met je doet. Juist door daar wel ruimte voor te maken, kun je beter voor jezelf en voor de ander zorgen. 

Samen zorgen we ervoor dat Brabant Openhartig wordt.