Een dag met… Laura van Dansik (GGZ-agoog)

Een dag met… Laura van Dansik (GGZ-agoog)

Een dag met… Laura van Dansik (GGZ-agoog)

Kun je iets vertellen over jouw rol en hoe een gemiddelde werkdag/werkweek eruitziet? 
Ik werk als GGZ-agoog binnen het individueel behandelteam van Point O. Samen met een psycholoog begeleid ik cliënten tijdens hun behandeltraject. We zien cliënten meestal wekelijks en kijken samen naar thema’s zoals verslaving, spanning en trauma. 

Mijn werkweek is heel afwisselend. Naast de individuele behandelingen geef ik op dinsdag samen met een collega Running Therapy. Dat is echt het hoogtepunt van mijn week. We gaan met cliënten naar buiten voor een intervaltraining waarbij bewegen en therapie samenkomen. Het mooie is dat cliënten die al verder zijn in hun herstel soms een voorbeeldfunctie vervullen voor cliënten die net beginnen. Daarnaast zie je dat er vriendschappen ontstaan en mensen elkaar ondersteunen. Dat vind ik heel mooi. 

Verder bestaat mijn werk uit overleggen, trainingen, intervisie en supervisie. Geen week is hetzelfde en juist die afwisseling past goed bij mij. 

Wat motiveerde jou om dit werk te doen? 
Voordat ik bij Point O kwam werken, werkte ik in een traumakliniek. Daar ontmoette ik cliënten die werden doorverwezen vanuit Point O. Zij vertelden over het 12-stappenprogramma en over hun ervaringen binnen het herstelproces. Dat maakte mij nieuwsgierig. Ook zag ik dat zij in de groep een heel mooie toevoeging brachten. 

Een oud-collega van mij was al bij Point O gaan werken en zei tegen mij: “Laura, dit is ook wel wat voor jou.” Wat mij daarnaast motiveerde, was mijn interesse in langere behandeltrajecten. In de traumakliniek werkte ik met klinische opnames en die waren kortdurend. Ik wilde graag ervaring opdoen binnen langere trajecten en meer één-op-één behandelingen geven. 

De combinatie van verslaving, spanning en trauma vind ik ontzettend interessant. Het zijn vaak intensieve trajecten, maar juist daardoor ook heel waardevol om te mogen begeleiden. 

Welke momenten in je werkdag vind je het meest waardevol? 
Voor mij zijn dat de momenten waarop er in een gesprek wezenlijk contact ontstaat met een cliënt. Voor mijn gevoel gaat dat gepaard met een combinatie van kennis, ervaring en intuïtie. 

Soms klikt er ineens iets. Dan ontstaat er een moment waar de cliënt iets aan heeft, maar waar ik zelf ook iets van voel. Op zo’n moment merk ik dat mijn hart zich vult. Dat vind ik heel bijzonder. 

Die momenten kun je niet altijd vooraf plannen. Ze ontstaan in het contact, wanneer iemand zich veilig genoeg voelt om iets te delen, te voelen of toe te laten. Juist dat maakt ze voor mij zo waardevol 

Kun je een voorbeeld geven van een moment waarop je écht een verschil kon maken voor een cliënt? 
Voor mij zit dat vooral in traumabehandeling. Soms gaat het over ervaringen waar iemand nog nooit eerder over heeft gesproken. Onderwerpen waar veel spanning, angst of schaamte op zit. 

Ik vind het bijzonder om daarin naast iemand te mogen staan. Stap voor stap samen naar die ervaringen toe bewegen en ruimte maken voor wat gevoeld wil worden. Niet door het over te nemen of op te lossen, maar door aanwezig te blijven en iemand te ondersteunen in het dragen van wat er naar boven komt. 

Dat ik daarin een stukje mee mag lopen, vind ik echt prachtig. 

Wat zijn volgens jou de belangrijkste kwaliteiten van een GGZ-agoog in de verslavingszorg?  
Een goed luisterend vermogen vind ik heel belangrijk. Je moet je kunnen inleven in de ander en goed kunnen aanvoelen wat iemand nodig heeft. 

Daarnaast moet je ook liefdevol kunnen confronteren. Soms heeft iemand duidelijkheid en directheid nodig, of een spiegel die helpt om anders naar een situatie of patroon te kijken. Het gaat dus om een combinatie van invoelen en eerlijk durven benoemen wat je ziet. 

Ook de bereidheid om naar jezelf te kijken vind ik belangrijk. Dit werk vraagt om zelfreflectie. Als ik denk aan meer professionele kwaliteiten, zijn motiverende gespreksvoering en doelgericht kunnen werken voor mij ook belangrijk. 

Wat zijn voor jou de grootste uitdagingen binnen je functie en hoe ga je daarmee om? 

We werken met complexe casussen en dat vraagt veel van je aandacht en energie. Een uitdaging voor mij is om voldoende ruimte en aanwezigheid te houden voor iedere cliënt die binnenkomt. 

Ik werk heel erg vanuit mijn hart. Dat zie ik overigens ook bij veel collega’s terug. Juist daarom is het belangrijk om goed voor jezelf te zorgen en je energie te verdelen. 

Door de jaren heen heb ik geleerd dat ik niet alles hoef mee te nemen. Soms visualiseer ik een soort onzichtbaar scherm. Ik luister, ontvang wat iemand deelt en ben volledig aanwezig, maar ik hoef het niet allemaal zelf te dragen. Dat soort hulpmiddelen helpen mij om betrokken en aanwezig te blijven zonder alles mee te dragen. 

 
Hoe werk je samen met collega’s binnen Point O in jouw rol? 
De cliënten die ik begeleid, zie ik altijd samen met een psycholoog. Daarnaast werken we samen met collega’s van de vaktherapie en hebben we iedere week een MDO waarin we cliënten bespreken. 

Omdat ik individuele trajecten begeleid, werk en overleg ik veel met mijn collega’s. We kijken samen naar een cliënt: wat zie jij, wat zie ik en wat is er op dit moment nodig? 

De GZ-psycholoog houdt uiteindelijk de regie en neemt de beslissingen, dus daar stem ik altijd mee af. Tegelijkertijd voelt de samenwerking wel heel erg als samen. We ontvangen veel van elkaar en vullen elkaar aan vanuit onze eigen kennis en kwaliteiten. 

 
Hoe blijf je jezelf ontwikkelen als professional?   
Dat doe ik door op mezelf en mijn handelen te reflecteren en dat mee te nemen in intervisie en supervisie. 

Afgelopen jaar heb ik bijvoorbeeld een opleiding systemisch werk gevolgd, zodat ik opstellingen kan inzetten. Dat kan ik ook meenemen in mijn werk met cliënten. Voor mij is het ieder jaar opnieuw kijken welke keuzes ik intern en extern kan maken om mezelf verder te ontwikkelen. Zo wordt mijn toolbox steeds groter en kan ik cliënten meer bieden. 

Ik merk dat mijn kracht vooral ligt in het lichaamsgerichte werken, verweven met het mentale stuk. Praten is belangrijk, maar voor mijn gevoel gebeuren de magische momenten soms juist wanneer we niet eens zo veel praten. Bijvoorbeeld tijdens een opstelling of bij lichaamsgericht werken. Dan spreekt het lijf en kan er ruimte ontstaan voor emoties die eerder nog geen ruimte hebben gehad. 

Niet alles wat we voelen, kunnen we analyseren. Juist daarom vind ik de samenwerking met collega’s die sterk zijn in het analytische stuk zo waardevol. Vanuit onze verschillende kwaliteiten kunnen we samen een heel goed duo vormen. 

Hoe zorg je ervoor dat cliënten zich gehoord en gesteund voelen?   
Ik hoor vaak terug dat ik oordeelloos luister. Natuurlijk heb ik ook mijn gedachten en meningen, maar ik probeer met oprechte nieuwsgierigheid aanwezig te zijn. 

Ik wil iemand echt begrijpen en geïnteresseerd zijn in wat iemand heeft meegemaakt. Juist die openheid zorgt ervoor dat mensen zich veilig voelen. 

Voor mij begint veiligheid bij oprechte aandacht. Wanneer iemand voelt dat je echt luistert en niet direct oordeelt, ontstaat er ruimte om zichzelf open te stellen. Voor mij gaat het erom dat iemand voelt: ik mag hier helemaal zijn.  

Wat maakt werken bij Point O anders dan andere plekken waar je hebt gewerkt of zou kunnen werken? 
Ik denk dat Point O een bijzondere plek is, omdat er zo veel samenkomt. Van behandeling en begeleiding tot safehouses, vrijwilligerswerk en ambulante ondersteuning. Het maakt echt het hele plaatje compleet. 

Daardoor kun je bij verschillende fases van een traject aansluiten en een cliënt eigenlijk van begin tot eind volgen. Dat vind ik heel mooi. 

Daarnaast geloof ik dat voor een cliënt uiteindelijk de omgeving en het netwerk om zich heen het allerbelangrijkst zijn. Juist omdat Point O zoveel verschillende vormen van ondersteuning biedt, kunnen we daar echt op aansluiten. Alleen behandeling zou volgens mij niet voldoende zijn. Juist dat we alles bij elkaar hebben, maakt het werken bij Point O voor mij bijzonder. 

Bij Point O vinden we het belangrijk dat er ruimte is voor openheid en eerlijkheid. We willen mentale gezondheid bespreekbaar maken, binnen én buiten onze organisatie. Daarom zijn we bondgenoot van Brabant Openhartig. 

Wat betekenen openheid en eerlijkheid voor jou, en waarom vind je ze belangrijk? 
Openheid en eerlijkheid zijn voor mij een heel fijne basis en belangrijke waarden. 

Het eerste wat bij mij opkomt, is dat wanneer iemand mij openheid geeft, dat mij uitnodigt om zelf ook meer openheid te geven. We vinden dat vaak hartstikke spannend en daarom verbergen we soms van alles. Terwijl openheid en eerlijkheid juist gelijkwaardigheid en transparantie kunnen bieden. Ik denk dat ze ook kunnen bijdragen aan een stukje rechtvaardigheid. 

Wat mij betreft mogen we die openheid en eerlijkheid meer van elkaar zien. Als ik het naar collega’s trek, gaat het voor mij ook over in gelijke mate gezien en gewaardeerd worden. Dat vind ik heel mooi. 

In het contact met cliënten maken openheid en eerlijkheid ons meer mens. Je staat dan niet boven de ander, maar ziet elkaar als gelijken. Daardoor ontstaat er ook meer ruimte om jezelf open te stellen. 

Samen zorgen we ervoor dat Brabant Openhartig wordt.