Een dag met… Gerald van Hintum (Teamleider Safehouse Schaijk)

Een dag met… Gerald van Hintum

Een dag met… Gerald van Hintum (Teamleider Safehouse Schaijk)

Kun je iets vertellen over jouw rol en hoe een gemiddelde werkdag eruitziet? 
Rond zeven uur stap ik op mijn leasefiets van Point O. Soms neem ik zelfs nog een ijsbad voordat ik naar het werk ga. Vaak ben ik als eerste op locatie, open ik de deur en zet ik koffie. 

Mijn werkdag start meestal met een overleg, zoals een MDO met het team, of het doornemen van e-mails. Ik maak een praatje met collega’s van verschillende afdelingen, zoals HR en de zorgadministratie, en begin bewust rustig aan mijn dag. 

Geen dag is hetzelfde. Regelmatig komen mensen van het safehouse of andere afdelingen bij me langs met vragen, als ze vastlopen of willen sparren. Ik denk graag mee of spring bij wanneer er ongeplande zorg nodig is. 

Mijn dagen bestaan uit verschillende overleggen: van teamleiders- en afdeling overleggen tot gesprekken met senior begeleiders en het team van het safehouse. Daarnaast ben ik veel bezig met het kwaliteitsmanagementsysteem en de taken die daarbij horen. Doorlopend werk ik aan het doorontwikkelen en optimaliseren van de zorg. 

Ik ben betrokken bij allerlei projecten, zoals de HR-cyclus, een pilot voor een negen maanden verblijf in het safehouse en het project dagbesteding. Ook geef ik af en toe een masterclass over de 12-stappen voor nieuwe collega’s. Op dinsdag ben ik altijd op school. Ik zit in mijn afstudeerjaar, management in de zorg aan de hoge school van Arnhem en Nijmegen.  

Tot slot spar ik veel met casemanagement over de instroom en doorstroom van het safehouse. Dat alles samen vormt de kern van mijn dagelijkse werk. 

Wat motiveerde jou om dit werk te doen? 
Ik ben zelf een herstellende verslaafde en heb jarenlang als bouwvakker gewerkt. In mijn laatste kliniek in Zuid-Afrika kwam ik erachter dat de bouw niet bij mij paste; ik deed dat werk vooral omdat ik van school af moest en meteen ben gaan werken. 

Tijdens mijn verblijf in een kliniek in Schotland kwam ik voor het eerst in aanraking met ervaringsdeskundigen. Dat sprak me enorm aan en heeft mijn interesse gewekt. 

In 2012 begon mijn herstel en ben ik me gaan oriënteren op een nieuwe richting. Ik heb mezelf laten omscholen tot ervaringsdeskundige en ben vrij snel doorgegroeid naar teamleider. 

Eerst werkte ik in de zorg als begeleider, daarna als coördinator bij een zorginstelling. Vervolgens ben ik bij Point O gestart als meewerkend teamleider – in die rol was ik ook persoonlijk begeleider. 

Nu heb ik echt een teamleidersrol. Natuurlijk spring ik soms nog bij, maar mijn focus ligt nu volledig op het leidinggeven aan het team. 

Kun je een voorbeeld geven van een moment waarop je écht een verschil kon maken voor een cliënt en/of medewerker? 
Voor mij zit het verschil in de kleine dingen. Niet in één grote gebeurtenis. Ik ben zichtbaar en benaderbaar. Mensen weten me te vinden. Echt contact en verbinding zorgen ervoor dat al die kleine stapjes samen het grote verschil maken. Door authentiek te zijn en de kernwaarden in de praktijk te brengen, maak ik het verschil voor zowel cliënten als medewerkers. Dat werkt door in het hele team. 

Wat zijn volgens jou de belangrijkste kwaliteiten als teamleider in de verslavingszorg? Hoe probeer je die zelf te laten zien, zowel richting je team als richting cliënten? 
Voor mij zijn dat: benaderbaar zijn, zichtbaar zijn, authentiek blijven, doen wat je zegt en zeggen wat je doet, flexibel blijven en vooruitkijken met een heldere visie. Ik probeer dit dagelijks uit te dragen, zowel richting mijn team als richting cliënten. 

Wat geeft jou energie in je werk en maakt dit werk zo bijzonder voor jou? 
Ik haal heel veel energie uit het werken met überhaupt mensen, of dat nou medewerkers of cliënten zijn. 

Het maakt het zo bijzonder dat ik er gewoon bij ben geweest met het vormgeven van Point O, van het safehouse tot de volledige keten. Om die groei mee te maken en daarin zelf mee te mogen groeien, dat is super bijzonder en waardevol. 

Ik krijg enorm veel energie van het feit dat ik dit heb mogen meemaken en daarmee ook een ander geluid mag laten horen in het zorglandschap. 

Ook de dagelijkse dingen met collega’s geven me veel energie. Er heerst gewoon veel verbinding en betrokkenheid. De mensen maken het bedrijf. Point O is maar een naam, maar de mensen die hier werken geven er betekenis aan. Dat geeft mij energie. 

Dat we dit samen laten groeien en samen het verschil mogen maken, daar kom ik elke dag met plezier mijn bed voor uit. 

Wat zijn voor jou de grootste uitdagingen binnen je rol en hoe ga je daarmee om? 
De grootste uitdaging is het speelveld tussen de werkvloer en het management. Ik krijg input van beide kanten en het vraagt aandacht om die vertaalslag goed te maken. Het is belangrijk dat afdelingen goed op elkaar aansluiten. Dat vraagt om rust, goed luisteren en in gesprek te blijven. 

Hoe stimuleer je samenwerking en verbinding binnen je team? En hoe werk je samen met andere afdelingen om het safehouse goed te laten functioneren? 
Dat doe ik door open en transparant te communiceren, door echt en authentiek te blijven en te benoemen wat ik zie. Ik luister goed naar wat ik terugkrijg en neem dat serieus mee in besluiten. 

Ik stimuleer een open feedbackcultuur waarin iedereen veilig kan zeggen wat er speelt. Psychologische veiligheid is voor mij de basis voor een goed team, zowel binnen het safehouse als in de samenwerking met andere afdelingen. 

Daarnaast zorgen we voor verbinding door intervisie, supervisie en teamuitjes. Dat zijn de basisvormen, maar de echte verbinding ontstaat door zichtbaar te zijn, aanwezig te zijn en continu oprechte aandacht te hebben voor mensen.  

Hoe blijf je jezelf ontwikkelen als professional? 
Op dit moment studeer ik en ik heb eigenlijk niet anders gedaan de afgelopen 14 jaar. Ik blijf altijd op mezelf en op mijn handelen reflecteren, en ik sta er ook gewoon voor open dat mensen mij iets teruggeven. Daar ga ik dan ook echt mee aan de slag. 
Daarnaast probeer ik altijd op de hoogte te zijn van ontwikkelingen en trends in het zorglandschap. 

Hoe zorg je ervoor dat medewerkers en/of cliënten zich gehoord en gesteund voelen? En hoe bewaak je dat jouw team deze waarden ook uitdraagt in de dagelijkse praktijk? 
Ik ben zichtbaar en aanwezig. Ik drink bijna dagelijks koffie bij het team en lunch vaak samen beneden. Ik vraag wat er speelt en check regelmatig in. Ik heb een luisterend oor en houd onze waarden bespreekbaar. Zo ontstaat er een open cultuur waarin mensen zich gezien voelen en medewerkers die waarden ook in hun dagelijks werk uitdragen. 

Wat maakt werken bij Point O anders dan andere plekken waar je hebt gewerkt of zou kunnen werken? 
Voor mij is het de verbinding en authenticiteit. Ik mag hier mezelf zijn. Omdat ik vanaf het begin betrokken ben geweest, voelt het als meer dan alleen werk. Het is een levensmissie. De menselijkheid en verbinding zijn hier écht aanwezig. Point O is geen slogan, het is iets wat je dagelijks ervaart en uitdraagt.